آیا رشیدی امید را به جامعه رکابزنان باز می‌گرداند؟


محمدرضا کاظمی
بالاخره و پس از کش و قوس‌های فراوان انتخابات فدراسیون دوچرخه‌سواری برگزار شد و در آن یک رزمی‌کار سکان هدایت این رشته را در دست گرفت. سوابق ورزشی رشیدی حکایت از این واقعیت دارد که او سال‌های مدیدی را در فدراسیون‌های رزمی، ووشو، کاراته و جودو به عنوان سرپرست، نایب رییس و رییس خدمت کرده است. به عبارت دیگر، تمام تجربیات مدیریتی رییس جدید فدراسیون دوچرخه‌سواری در رشته‌های رزمی خلاصه می‌شود و او تخصص چندانی در رشته دوچرخه‌سواری ندارد. با تمام این احوال ضعف عملکرد مدیران پیشین فدراسیون دوچرخه‌سواری اعم از متخصص و غیر‌متخصص، مسئولان وزارت ورزش و اعضای مجمع را برآن داشت تا اینبار دست به دامن فردی غیرمتخصص اما به زعم خود مدیر بزنند تا شاید بتواند از مشکلات فراوانی که این رشته را در بر گرفته فرو بکاهد. واقعیت این است که دوچرخه‌سواری ایران در چند دهه گذشته باوجود وجود تک ستاره‌های پرفروغ و استعدادهای درخشان، هیچگاه نتوانسته در قالب یک تیم منسجم و با نشاط خودنمایی کند و علاقه‌مندان تنها به درخشش گاه و بیگاه معدودی از قهرمانان دل خوش کرده‌اند. این وضعیت همواره در بخش‌های مختلف کوهستان، پیست، جاده و انواع مسابقات آن جاری بوده و در طول دوران نه تنها پیشرفتی نداشته بلکه سال به سال سیر نزولی پیدا کرده است. به عبارت دیگر قهرمانان دوچرخه‌سواری ما با وجود تلاش فراوان در هر دو بخش بانوان و آقایان به دلیل کم و کاستی‌های فراوانی که بر سر راه آنان وجود داشته هیچگاه به مقصد دلخواه نرسیده‌اند. کمبود بودجه و امکانات سرفصل کلام اهالی این رشته و قهرمانان دوچرخه‌سواری در طول سال‌های طولانی بوده است. روسای پیشین با وجود وعده‌های فراوان، توفیق چندانی در برآورده کردن این خواسته‌ها پیدا نکردند. نتیجه این ضعف، اختلافات و دو دستگی‌ها را نیز فزونی بخشید و کار به جایی رسید که بخشی از وقت و انرژی جامعه رکابزنان صرف کشمکش‌های بی‌حاصل و فرصت‌سوزی شد. حاصل این فضای نامطلوب به جایی رسید که با خاتمه دوران مسئولیت رییس پیشین فدراسیون، تصمیم‌گیرندگان بالا دستی با انتقال وی به ساختمان وزارت ورزش عملا او را از اینکه باردیگر برای کسب کرسی ریاست ثبت‌نام کند منع کردند. گویا وزارت ورزش به این نتیجه رسیده بود که برای خلاصی از وضعیت موجود در دوچرخه‌سواری، چاره‌ای نمانده جز اینکه دست به دامن فردی غیر از این خانواده بزنند. با این امید که او با تکیه بر تجربه مدیریتی خود بتواند این کشتی در هم شکسته را به ساحل برساند. اکنون قرعه فال به نام محمود رشیدی افتاده، مردی که به نظر می‌رسد از تجربه مدیریتی برخوردار است اما روشن نیست در سایه فقدان تخصص و عدم شناخت کافی از زوایای رشته دوچرخه‌سواری توانایی کسب درآمد و فراهم کردن امکانات برای این رشته ورزشی را خواهد داشت یا خیر؟ تعدد مدال و امکان موفقیت در عرصه‌های بین‌المللی این فرصت را در اختیار دوچرخه‌سواران ما قرار می‌دهد تا بتوانند با تکیه بر نبوغ ذاتی و توانمندی‌های بالقوه در این رشته خودنمایی کنند با این توصیف که رییس جدید فدراسیون بتواند امیدهای از دست رفته را به این رشته بازگرداند و شرایطی فراهم سازد تا قهرمانان دوچرخه‌سواری برای ادامه راه انگیزه کافی پیدا کنند. حال باید ببینیم محمود رشیدی برای رسیدن به این مقصود چه سورپرایزی دارد و چگونه خواهد توانست با ارائه برنامه‌های قابل اجرا و تحول‌آفرین غبار یأس و بدبینی را از چهره جامعه دوچرخه‌سواری بزداید؟

دوشنبه 10 خرداد 1400
02:42:30
 
 
Copyright © 2021 velaiatnews.com - All rights reserved
E-mail : info@velaiatnews.com - Power by Ghasedak ICT